Thursday, June 16, 2016

സാമിറ കമാൽ മലബാറി സുന്ദരി

സാമിറ കമാൽ എന്ന ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സുള്ള മലബാറി സുന്ദരി തനിക്ക് കിട്ടിയ പതിമൂന്നാമത്തെ പ്രണയാഭ്യർത്ഥനയും നിരസിച്ച് കൊണ്ട് ജൂപിറ്റർ എഞ്ചനീയറിംഗ് കോളേജിൻറ മുൻവശത്തെ പടികളിലൂടെ അവൾ താഴേക്കിറങ്ങി.
ഇനി എൻറ ഊഴമാണ്!
സാമിറ എന്ന സുന്ദരിയോട് മാസങ്ങളായി ഉള്ളില്‍ തോന്നിയ ഒരിഷ്ടം ഇന്ന് ഞാന്‍ അവളെ അറിയിക്കുവാന്‍ പോവുകയാണ്. പതിമൂന്നാം പ്രണയാഭ്യർത്ഥനയുമായി വന്ന മുഫീൻ നാഫിറിനെ പോലെ സഹതാപത്തിൻറ പ്രണയാഭ്യർത്ഥന എനിക്ക് വശമില്ല. എങ്കിലും സാമിറയോടുള്ള പ്രണയത്തിൽ ഞാന്‍ വിജയം കണ്ടെത്തിയിരിക്കും. അവിടെയാണ് എൻറ പ്രണയം മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രണയത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാകുന്നതും.
"സാമിറാ...."
എൻറ പിൻവിളിയിൽ അവളൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ അവളുടെ കൈകളിലിരുന്ന പുസ്തകത്തില്‍ ഒരെണ്ണം താഴെ വീണു.
അവൾക്കരികിലേക്ക് നാല് കാൽവെപ്പ് കൂടിയുണ്ട്. അതിനുള്ളിൽ അവൾക്ക് എൻറ മനസ്സില്‍ ഞാനൊരു വിലയിടുന്നു...
ജിബ്രാൻറ പ്രണയ പുസ്തകങ്ങളിലൊന്ന് കൂടെ കൊണ്ടു നടന്നിട്ടും പെണ്ണേ, നിനക്കാരോടും പ്രണയം തോന്നിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ അതിന് ഒരു കാരണമേ ഉള്ളൂ...
നിൻറ ഹൃദയത്തിലേക്ക് കടന്ന് കയറാന്‍ പാകത്തിൽ ഒരു കണ്ണുകളും നിൻറ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിലൂടെ കടന്ന് പോയിട്ടില്ല എന്നത് തന്നെയാണ്...
ഇഷ്ടിക കൊണ്ടു തീർത്ത കോളേജിലെ ചുവരിനോട് ചാരി നിന്ന അവൾക്ക് കുറുകെ കൈകള്‍ മതിലിനോട് ചേർത്ത് വച്ച് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഞാന്‍ നിന്നു കുറച്ച് നിമിഷങ്ങള്‍.
എൻറ അധരങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും മൊഴിയുന്നതും കാത്താവാം അവളുടെ ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങളും എനിക്ക് മുന്നില്‍ നിശ്ചലമായത്. ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു പേർക്കിടയിൽ ഏതാനും നിമിഷങ്ങളുടെ നിശബ്ദത മാത്രം.
അവളുടെ ചുടു നിശ്വാസം എൻറ കവിളുകളെ പൊള്ളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു പുതിയ പ്രണയത്തിൻറ ചുടുനിശ്വാസത്തിൻറ പൊള്ളൽ. ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ കാറ്റ് പോലും നിശബ്ദമായി നിന്ന ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം എൻറ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു.
"എന്താ ജമാലേ...
ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?"
അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി ഞാന്‍ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചതിന് ശേഷം കുറച്ച് കൂടി അവളുടെ കവിളിനോട് ചേര്‍ന്ന് നിന്ന് നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
"സാമിറാ, ഇത്രയും സുന്ദരമായ മിഴികളിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും സുറുമ എഴുതിക്കൂടെ?".
എൻറ മറുപടി സത്യത്തില്‍ അവളിൽ ആശ്ചര്യത്തെക്കാൾ കൂടുതല്‍ ചിരിയാണ് ഉണർത്തിയത്.
നുണക്കുഴി കവിളിൽ പുഞ്ചിരിച്ചെപ്പ് തുറന്ന് വെച്ച് അവളന്നാ കോളേജിലെ കവാടം കടന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോള്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
monday29, 9.30 am
അന്നവൾ പതിവിലും സുന്ദരിയായിരുന്നു. ഇളം മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ചുരിദാറും, തലയിൽ അലസമായി കിടന്ന തട്ടവും, മിഴിപ്പൂക്കളിൽ അന്നാദ്യമായി എഴുതിയ സുറുമയും അവളെ കൂടുതൽ കൂടുതല്‍ സുന്ദരിയാക്കി.
സാമറിൻറ കഥകളിലെ ഹൂറിമാരെ പോലെ...
അന്നാ കോളേജ് കവാടത്തിലൂടെ എനിക്ക് മുന്നിലൂടെ ഒരു കൂട പുഞ്ചിരിപ്പൂക്കളുമായി കടന്ന് പോകുമ്പോള്‍ സുറുമ എഴുതിയ കണ്ണുകളാൽ അവളൊരിക്കൽ കൂടി എന്നെയൊന്ന് നോക്കി.
അന്നവൾക്ക് വേണ്ടി ആദ്യമായി എൻറ അധരങ്ങൾ ബാബുക്കയുടെ പ്രണയ ഗാനം പാടി...
സുറുമയെഴുതിയ മിഴികളേ..
പ്രണയ മധുര തേൻ തുളുമ്പും സൂര്യകാന്തി പൂക്കളേ....

No comments: