Saturday, October 31, 2015

അപ്പുവിന്റെ അച്ചച്ചന്‍

അച്ചച്ചാ കരയല്ലേന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയ അപ്പുവിനെ തെല്ലു അത്ഭുതത്തോടെ യാണ് അവര്‍ നോക്കിക്കണ്ടത്, അച്ഛച്ചനോ, അപ്പുവിനെന്ത് പറ്റി... ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വര്‍ക്ക്‌ മതിയാക്കി ലാപ്ടോപ് താഴെ വെച്ച് അയാളും അരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉള്ളി പാതിയില്‍ നിര്‍ത്തി അവളും അവന്‍റെഅടുക്കലേക്കു ചെന്നു ,
അപ്പു , നീ ആരെയാ വിളിച്ചേ ഇപ്പൊ ? അച്ചച്ചനോ എവിടെ ?
ഇല്ലെന്നുറപ്പായിട്ടുകൂടി അവര്‍ ആ മുറി മുഴുവനായോന്നു നോക്കി ? ഇല്ല ഇവിടെങ്ങുമില്ല ,, ഉണ്ടാവുകയുമില്ലല്ലോ ..,, നോട്ടം പതിയെ അപ്പുവിലേക്ക്
യാതൊരു ഭാവമാറ്റവും ഇല്ലാതെ തൊട്ടിലില്‍ കിടന്നു കരയുന്ന കുഞ്ഞു വാവയെ തോളിലെടുത്തുകൊണ്ട് അവന്‍ അവരോടായി പറഞ്ഞു ,,
ഇതാ, അച്ചച്ചന്‍ നല്ല കരച്ചിലാ , എന്താണാവോ...
അവര്‍ പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി , പിന്നെ ചിരിച്ചു
മോനെ ഇത് നമ്മുടെ കുഞ്ഞു വാവയല്ലേ ,, അച്ചച്ചന്‍ മരിച്ചുപോയില്ലേ ,, ഇതെങ്ങനെയാ അച്ചച്ചന്‍ ആവണേ
അല്ല , ഇത് ന്‍റെ അച്ചച്ചനാ .. , അച്ചച്ചന്‍ പറഞ്ഞത് അച്ഛന് ഓര്‍മയില്ലേ ആള്‍ക്കാര്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍ വീണ്ടും പുനര്‍ജനിക്കുമെന്ന് , അങ്ങനെയാണേല്‍ ഇത് ചിലപ്പോ അച്ചച്ചന്‍ ആയിരിക്കൂലെ ,, അല്ല ആണ് ഇത് അച്ചച്ചനാ
ദെ , ചിരിക്കണ കണ്ടില്ലേ , കള്ളച്ചിരി , അപ്പുവും വാവയും പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോള്‍ ,, മറ്റു രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകള്‍ നന്നായി നിറഞ്ഞിരുന്നു ,
അച്ചച്ചേ , ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ , ഈ പാലങ്ങ്കുടിച്ചേ ,, മ്മക്ക് വലുതാവണ്ടേ ,,കൊറേ വലുതായാ സ്കൂളീ പോവാലോ , പുറത്തൊക്കെ പോയി കളിക്കാലോ ,
അച്ചച്ചനെ ഞാന്‍ എന്റെ സ്കൂളീ ചേര്‍ക്കാലോ , ന്നിട്ട് നമുക്കൊന്നിച്ച്‌ പോവേം വരേം ചെയ്യവേ , ന്നിട്ട് അച്ചച്ചനും ഞാനും പണ്ട് കളിച്ച കളികള്‍ നമുക്കൊന്ന് കൂടെ കളിക്കാവേ . ദെ , പിന്നേം ചിരിക്കാണ് , അച്ഛാ ഇങ്ങോട്ട നോക്കിക്കേ .........
ആ അച്ഛനും അമ്മയും അപ്പുവിനെ തന്നെ നോക്കിഇരിക്കുകയായിരുന്നു , മനസ്സ് കൊണ്ട് അവന്റെ കാലില്‍ ഒരായിരം തവണ വീണുകഴിഞ്ഞിരുന്നു അയാള്‍ ,,
,,,,കര്‍മത്തില്‍ മകനും കാര്യത്തില്‍ അച്ഛനുമാണ് നീ എനിക്ക് ,,,,,,
കടപ്പാട്.

No comments: